Domowe sposoby na zaparcia

ciagle-odbijanie-po-jedzeniu-czy-to-problem

Kłopoty z wypróżnianiem mogą pojawić się u osób w każdym wieku. O zaparciu mówi się, gdy do oddania stolca nie dochodzi przez dłuższy czas (kilka dni) i towarzyszy temu np. wzdęcie, złe samopoczucie, brak apetytu czy bóle brzucha. Chociaż każdy człowiek ma nieco inną sprawność układu pokarmowego i wydalniczego, w większości przypadków wypróżnienie powinno nastąpić przynajmniej raz na trzy dni.

Dokuczliwe zaparcia

Trudności z oddawaniem stolca z odpowiednią częstotliwością oznaczają skłonność do zaparć i wywołują sporo mniej lub bardziej poważnych konsekwencji. Jeśli wypróżnienia zdarzają się rzadziej, towarzyszy im często pieczenie, ból w dole brzucha, dolegliwości ze strony odbytnicy i odbytu, przykry zapach, czasem też gazy. Ma to związek z tym, że jeśli stolec nie opuszcza organizmu dostatecznie często, poddawany jest dodatkowym procesom gnilnym, przez co powstaje charakterystyczna woń oraz gazy wynikające z tych procesów. Typowa jest również zmiana konsystencji na bardziej zbitą i wysuszoną. Powoduje to, że wydalanie jest trudniejsze, bolesne i wymaga silniejszego parcia.

Przyczyny zaparć

Niektóre osoby zupełnie naturalnie wypróżniają się rzadziej od innych. Inne robią to regularnie, więc jeśli pojawia się opóźnienie ponad dzień, może to już oznaczać zaparcie. Zmiany częstotliwości mogą być wywołane wprowadzeniem nowych produktów do diety, niezdrowym trybem życia, jedzeniem w pośpiechu, piciem niewielkich ilości wody, brakiem ruchu lub ciągłym stresem. Jeśli sytuacja występuje jednorazowo, jest to tzw. zaparcie przypadkowe. Można też wyróżnić zaparcie krótkotrwałe, związane z jakimś czynnikiem i pojawiające się co pewien czas z przerwami. Trzeci rodzaj to zaparcie przewlekłe spotykane głównie u osób z dolegliwościami lub wadami układu pokarmowego. Przeważnie wizytę u lekarza podejmuje się w przypadku typu trzeciego, a pierwszego i drugiego tylko wtedy, gdy pomimo upływu czasu poprawy żywienia czy trybu życia problem nie ustępuje.

Chorobliwe zaparcia

Zaparcia są również wywoływane przez choroby. Bywają jednym z niespecyficznych objawów, na które można jednak zwrócić uwagę i tym samym łatwiej zdiagnozować jakieś schorzenie we wczesnym etapie. Takich chorób jest bardzo dużo, począwszy od dość typowych – guzy, wrzody czy niedrożności w obrębie układu pokarmowego – a skończywszy na rzadziej występujących, ale tak samo groźnych: stwardnienie rozsiane, cukrzyca, endometrioza. Niekiedy za powstawanie zaparć odpowiadają zaburzenia gospodarki hormonalnej.

Zaparcia w ciąży

Do zaparć dochodzi również w ciąży. Wynikają ze zmian hormonalnych oraz modyfikacji, jakie przechodzi ciało przyszłej mamy – w jej brzuchu jest coraz mniej miejsca, bo w macicy rośnie nowy człowiek. Jelita, wraz z zawartością, bywają obciążone tym ciężarem, więc prędkość transportu spada. Parcie jest również utrudnione, więc powoduje to opóźnienia w regularnym wypróżnianiu się. Trzeba uważać, by nie doprowadzić w ten sposób do rozwoju hemoroidów, czyli wypadających żylaków odbytu. Odpowiednia dieta i łagodne środki ziołowe mogą pomóc uregulować wydalanie.